Stale nierdzewne martenzytyczne są hartowane na gorąco (w przeciwieństwie do stali austenitycznych), charakteryzują się magnetycznością, wysoką wytrzymałością i niską plastycznością.  Pod względem składu chemicznego są zbliżone do stali ferrytycznych, wyjątek stanowi stężenie węgla, które jest wyższe w stalach martenzytycznych (0,08- 1,2%). Dzieli się je na stale w pełni martenzytyczne (1.4021), martenzytyczno- ferrytyczne (1.4006), martenzytyczno- austenityczne (1.4313) i super martenzytyczne (1.4415).

 

Tabela najpopularniejszych gatunków stali martenzytycznych:

EN AISI
X12Cr13 1.4006 410
X20Cr13 1.4021 420
X30Cr13 1.4028 420
X46Cr13 1.4034 420
X17CrNi16-2 1.4057 431
X70CrMo15 1.4109 440A
X105CrMo17 1.4125 440C
X90CrMoV18 1.4112 440B
X3CrNiMo13-4 1.4313 S41500
X4CrNiMo16-5-1 1.4418
X2CrNiMoV13-5-2 1.4415

 

Najważniejsze własności stali martenzytycznych:

  • Dostateczna odporność korozyjna
  • Wysoka wytrzymałość mechaniczna, twardość i odporność na ścieranie
  • Magnetyczność
  • Niska udarność i ciągliwość
  • Niska podatność na kształtowanie
  • Niska spawalność

 

Typowe zastosowania:

Martenzytyczne stale nierdzewne posiadają wiele zalet, które sprawiają, że są one szeroko stosowane w różnych branżach. Nadają się do stosowania w mało agresywnych środowiskach. Wysoka twardość sprawia, że nadają się idealnie do produkcji narzędzi tnących, ostrzy noży, narzędzi chirurgicznych i narzędzi do wiercenia i skrawania. Martenzyty posiadają doskonałe własności wytrzymałościowe, dlatego stosuje się je w produkcji elementów maszyn, łożysk, narzędzi, elementów złącznych oraz komponentów lotniczych.

Wysoką twardość i wytrzymałość uzyskuje się przez obróbkę cieplną, polegającą na hartowaniu i odpuszczaniu. Na skutek przemiany  martenzytycznej z austenitu, w strukturze stali powstaje martenzyt, który jest bardzo wytrzymały i magnetyczny. Po hartowaniu martenzyt jest zbyt twardy i kruchy, aby stosować go bez ryzyka pękania, dlatego kolejnym krokiem jest odpuszczanie, co przywraca jej ciągliwość przy zachowaniu wysokiej wytzymałości.

Spawalność martenzytów jest utrudniona ze względu na ich podatność na pękanie wodorowe. Wraz ze wzrostem stężenia węgla, wzrasta ryzyko pękania, dlatego wymaga wstępnego podgrzania stali przed spawaniem do 200-300 stopni Celsjusza, utrzymania temperatury międzyściegowej na tym poziomie, a po zakończeniu spawania wykonania wyżarzania w 650- 750 stopniach Celsjusza, gdzie czas i temperatura obróbki zależy od składu chemicznego stali.

 

Stale nierdzewne martenzytyczne stanowią ważną grupę materiałów o unikalnym połączeniu twardości, wytrzymałości i odporności na korozję. Choć ich odporność chemiczna jest niższa niż w stalach austenitycznych, to dzięki możliwości hartowania i precyzyjnej regulacji własności mechanicznych pozostają niezastąpione w wielu zastosowaniach technicznych. To idealny wybór wszędzie tam, gdzie liczy się trwałość, odporność na ścieranie oraz precyzja wykonania.